จากใจนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร


จะปีใหม่ปีเก่าก็เท่ากัน
สิ่งสำคัญคือวันนี้ทำดีไหม
ได้ทำงานให้งานดีมีแก่ใจ
เพื่อประโยชน์มหาวิทยาลัย...หรือตัวเรา?

  มหาวิทยาลัยเป็นบ้านเป็นฐานให้
แต่ละคนได้เติบใหญ่ไม่อับเฉา
ถ้าบ้านโทรมหมองมัวรั้วกระเจา
แล้วใครเขาจะเชิดชู...คงกีแคลน

ถ้าช่วยสร้างช่วยเสริทร่วมเติมแต่ง
ให้แข็งแรงในเชิงวิชช์ไม่ผิดแผน
แต่ละคนร่วมเป็นหลักปักเป็นแกน
ฐานะแน่น พร้อมอุ้มชูทุกผู้คน

  เมื่อปีเก่าผ่านไปปีใหม่ถึง
พวกเราจึงควรร่วมใจให้เห็นผล
เสียสละช่วยกันสร้างอย่างอดทน
จวบจน "พระนคร" บวรอำไพ
ครบสามปีที่ทำงานมาด้วยกัน
ร่วมฝ่าฟันสิ่งผันแปรร่วมแก้ไข
ได้แลกเปลี่ยนความรู้ ได้ดูใจ
เป็นความรู้อันยิ่งใหญ่ที่ได้มา
  ต้องขอโทศหากโกรธขึ้ง ยามขึงขัง
เพราะมุ่งหวังจะซักไซ้ให้เจิดจ้า
จะได้ตอบคำถามนอกตำรา
คน "ใน" ถาม ดีกว่าใครมาซัก
ขอขอบคุณในไมตรีที่มีให้
ความอุ่นใจร่มเย็นเห็นประจักษ์
ได้ความรู้หลากหลายมากมายนัก
จึงขอมอบความรักให้ทุกคน
  ขออวยพรให้ทุกท่านสุขศานติ
จะดำริสิ่งประเสริฐให้เกิดผล
หมดหนี้สินมีสตังค์หมดกังวล
เป็นศาสตนาจารย์กันทุกคน...ก่อนพ้นปี
...............................................................................................
ใครที่มีคณบดีที่ขี้บ่น
ให้เทพดลรู้อยู่เลิกจู้จี้
ใครผจญความไม่เข้าที่ของสามี
ให้ "เอาไหน" ได้ทุกทีที่ต้องการ
  ใครที่มีภริยาหน้าเหี่ยวย่น
ให้อดทนชินใจไม่พลุ่งพล่าน
เมื่อต้องเห็นกันทุกคราวอีกยาวนาน
เห็นความหวานของวันวานจนซ่านใจ
ใครที่ชอบสีแดงหรือสีเหลือง
เกิดความขุ่นเคืองหรือหมั่นไส้
ให้บอดสียามดูทีวีทุกทีไป
ใครจะสีอะไรก็ช่างมัน
  เพียงให้บ้านเมืองเราสุขสงบ
ให้เลิกรบอรุณเบิกเลิกขีดคั่น
มีรัฐบาลที่ดีมีจรรยาบรรณ
นำสุขสันต์มาสู่ทุกผู้เทอญ




        มีชัย ฤชุพันธุ์                  
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
๖ มกราคม ๒๕๕๕